Kowalstwo - rzemiosło wykonywane przez kowala, zajmujące się wyrobem przedmiotów dekor. z kutego żelaza; znane od starożytności, rozkwit w XV i XVIII w. Miejsce pracy kowala nazywane jest kuźnią.

Metaloplastyka - dziedzina twórczości obejmująca artystyczny wyrób przedmiotów dekoracyjno-użytkowych z metalu.

Ślusarstwo - rzemiosło, w którego zakres wchodzi obróbka metali, głównie za pomocą narzędzi ręcznych i maszyn. Celem tego rzemiosła jest otrzymanie wyrobów metalowych, m.in zamków, kluczy, okuć.

Kuźnia - budynek przeznaczony do prac kowalskich. Wyposażenie kuźni to m.in. paleniska, kowadła, miejsca do podkuwania koni i inne stanowiska pomocnicze. Obecnie kuźnie tracą na znaczeniu ze względu na zmniejszającą się liczbę koni oraz ze względu na powstawanie nowocześniejszych warsztatów mechanicznych.

Kowadło - duży blok twardego metalu, specjalnie ukształtowany, używany przy ręcznej obróbce metalu lub kamienia do podtrzymywania materiału obrabianego za pomocą takich narzędzi jak dłuto czy młotek, szczególnie przy pracach kowalskich, zwykle centralne miejsce kuźni.

Palenisko - część pieca, która pozwala na ogrzanie metalu do temperatury, która umożliwia jego łatwiejszą obróbkę.

Młotek - zwykle jest ich kilka. Różnią się wielkością i ciężarem. Służą do nadawania kształtu kawałkowi metalu

Szczypce - służą do chwytania rozgrzanego metalu, oraz przytrzymywania go na kowadle w czasie obróbki młotkiem.

Fartuch i rękawice kowalskie - służą do ochrony ciała.

Przebijaki - służy do robienia otworów w metalu. Występują dwa rodzaje, przebijaki trzonkowe i przebijaki przelotowe.

Gładziki - są to narzędzia kowalskie służące do prac wykończeniowych, przy wygładzaniu powierzchni kutych.

Żłobiki - służą do wkonywania rowków w materiałach kutych.
Gwoździownica - służy do ręcznego kucia gwoździ, na której znajdują się otwory o różnych średnicach.

Imadło - służy do uniruchamiania przedmiotu poddawanego obróbce.

Hacel - jest to gwóźdź-śruba do mocowania podkowy do kopyta końskiego.

Płatnerstwo - to rzemiosło wykonywane przez płatnerza. Polega na kształtowaniu przedmiotów, zwykle elementów zbroi wykonanych z metalu. Płatnerstwo było bardzo ważnym rzemiosłem w okresie średniowiecza.

Obróbka plastyczna - metoda obróbki metali polegająca na wywieraniu narzędziem na obrabiany materiał nacisku przekraczającego granicę jego plastyczności, mającego na celu trwałą zmianę kształtu i wymiarów obrabianego przedmiotu. Zawsze uzyskuje się poprawę własności mechanicznych. Proces kształtowania może przebiegać w warunkach: na gorąco, na półgorąco lub na zimno (klasyfikacja ta zależy od temperatury rekrystalizacji odkuwki). Technologia obróbki plastycznej była już znana 3000 lat przed naszą erą. Obecnie jest uważana za jedną z ważniejszych technologii obróbki metali. Statystyczny samochód składa się w 90% z elementów wykonanych tą technologią. Karoseria jest tłoczona, natomiast podwozie (wałki, zawieszenie itd.) oraz elementy silnika (korbowody, wały korbowe, tłoki itd.) to odkuwki.

Kucie - proces technologiczny, rodzaj obróbki plastycznej, polegający na odkształcaniu materiału za pomocą uderzeń lub nacisku narzędzi. Narzędzia - czyli matryce lub bijaki umieszczane są na częściach ruchomych narzędzi. Proces ten również może być realizowany w specjalnych przyrządach kuźniczych. W procesie tym nadaje się kutemu materiałowi odpowiedni kształt, strukturę i własności mechaniczne. Materiałem wsadowym jest przedkuwka, natomiast produktem jest odkuwka.

Balustrada - zabezpieczenie (ogrodzenie) schodów, tarasów, balkonów, dachów itp., montowane zazwyczaj na krawędzi zabezpieczanego elementu i pełniące jednocześnie funkcję ozdobną.